Sevdiğim, Sonsuzca yitirdiğim ender çiçek, Geri kalan yılları ömrümün, Seni anımsamama yetmeyecek.
İsim nedir ki, Bulutlara yazılır geçer.
Yüzüm nedir ki, Akar suya çizilir geçer…
Ömür nedir ki, Kurulur bozulur geçer.
Sevda nedir ki, Dokunursun süzülür geçer.
Şiir nedir ki, Sezilir geçer.
İnsan nedir ki, Bir şeylere sevinir, üzülür geçer.
Ve cellat uyandı yatağında bir gece tanrım dedi bu ne zor bilmece öldükçe çoğalıyor adamlar ben tükenmekteyim öldürdükçe...
Burjuvalar kocaman duvarlarla çevirmişler avlularını. Ama bir kiraz ağacı gördüm geçen gün, Dışarı uzatmıştı en çiçekli dalını.